VVOJ2012 verslag: How to read annual reports

Conferentie

Titel: How to read annual reports
Datum: 17 november 2012
Tijd: 14:00-15:15 uur
Spreker: Paul van der Cingel
Aantal deelnemers: 17

Verslag: Tae-Yoon Michielsens

De lezing is een soort experiment, zoals aangegeven in de workshopbeschrijving. Bedoeling is dat de deelnemers een eigen casus meenemen dat hen interesseert en dat de gastspreker deze evalueert. Plan B: de gastspreker heeft zelf 3 jaarverslagen meegebracht. Uitgedeeld: checklist van een financiële analyse:

1)     Hoe gezond is een organisatie?

2)     Hoeveel waarde kun je hechten aan de uitkomsten?

 

De resultaten van jaarverslagen staan in Nederland vaak ter discussie. Belang van de 3 elementen van een jaarverslag:

1)     Verlies- en winstrekening/staat van baten en lasten

2)     Balans

3)     Kasstroomoverzicht

Van der Cingel stelt aan de mensen de vraag ‘Waar beginnen we mee?’, waarop een luisteraar antwoordt ‘Wat is het interessantste?’. Vervolgens gaat hij terug naar the basics van de winst- en verliesrekening, een kleine les in economie dus. Men vraagt of men aan een jaarverslag kan zien met wat voor soort ‘papieren werkelijkheid’ het bedrijf te maken heeft. Het antwoord is dat de boekhoudkundige werkelijkheid nog niet de financiële gezondheid van een bedrijf kan weergeven.

Bedrijfseconomisch gezien is het overzichtelijker om afschrijvingen niet als directe uitgaven te zien. Men ziet beter wat het (verdeelde) resultaat van invloed heeft op de jaarlijkse balans.

Het is toch wel opvallend dat men toch over een redelijke (boekhoudkundige, economische) voorkennis moet beschikken om vragen te stellen.

Volgens van der Cingel blijven in sommige landen bepaalde financiële situaties bestaan door het vertrouwen dat men in de bedrijven heeft.

Een frappante opmerking is dat jaarverslagen van scholen die het sowieso al moeilijk hebben meer gecontroleerd worden dan anderen. Dus men kan zo wel sjoemelen met de cijfers, zelfs binnen de lijnen van de wet. Grappig voorbeeldje: het IJslandse bedrijf Landsbanki dat failliet ging en in datzelfde jaar nog 2 prijzen kreeg. Conclusie is dat men op zo’n jaarverslag toch bepaalde dingen niet kunt zien.