Verslag UJ2012: Tegels lichten met het lokale sufferdje

Kenniscentrum

Titel: Tegels lichten met het lokale sufferdje
Datum: zaterdag 12 mei 2012
Tijd: 10:30 – 11:30 uur
Spreker: Marco Mout
Moderator: Leny Verplancke
Aantal deelnemers: ongeveer 25 personen

Tekst: Mariëlle Dortmans

‘Met al die apparaten lopen we het risico dat we juist de leuke dingen niet onthouden. Zullen we voor deze keer alles wat digitaal is uitzetten?’ De eerste vraag van Marco Mout slaat in als een bom. Net op het moment dat iedereen met zijn laptop, tablet, smartphone, of gewoon met pen en papier, ergens in het lokaal een plekje heeft veroverd. Dit belooft een interessante workshop te worden.

Marco Mout heeft exact 10 jaar in regionale en landelijke media gewerkt. In de functie van programmabedenker, producer en regisseur. Nu houdt hij zich bezig met het bedenken en uitvoeren van unieke projecten, beeldhouwen en begeleiden van jong journalistiek talent.

Allereerst neemt Marco ons mee naar gitwinkxsilkh, een klein plaatsje op de grens van Alaska en Canada. Naast mensen leven in dat gebied ook beren, echte beren, grizzlyberen. ‘Als de beer in het dorp is geweest, heeft de beer een probleem’.

Samen met indiaan, Alver Tait, gaat Marco op jacht naar een beer die in het dorp is geweest. Niet, zoals Marco verwacht, met een uiterst gevaarlijke uitrusting, maar met een doekje, een touw en twee geweren. In tegenstelling tot Alver, kan Marco ’s-nachts niet slapen en hoort elk geluid.

Alver vraagt aan Marco; ‘Waarom ben jij zo nerveus?’

‘Wat doe ik nu fout?’, vraagt Marco vervolgens aan ons, de aandachtige luisteraars. ‘Je ligt te wachten tot het gevaar naar
jou toekomt’ en ‘Alver weet wat hij doet’ zijn enkele reacties.

Vervolgens vertelt Marco dat Alver hem heeft geleerd zijn oren en ogen op een andere manier open te zetten. En om zijn neus te gebruiken.

‘Zodra je de geur van muskus ruikt, weet je dat de beer in de buurt is’.

Als je je zintuigen daarop instelt, hoef je niet meer bang te zijn. Zelfs als je slaapt, zullen je zintuigen je wakker maken.

Hiermee wil Marco zeggen dat je als uitzoekjournalist je zintuigen moet scherpen. Bedenk wat je zou kunnen weten. Ook als je nieuws niet ziet, moet je het weten te vinden.

Vaak worden stukken in de lokale en regionale media overgenomen van andere media. Hoe kun je lokaal nu beter schrijven en opvallen? Marco geeft belangrijke tips:

1. Neem nooit een persbericht over, maar ga de feiten na en bewerk het stuk.
Alle persberichten zijn een verkapte vorm van commercie. De taal van voorlichters is vermoeiend. Wat kan helpen is voorlichters laten zien hoe jij werkt.

2. Een lokale journalist kan geen vrienden zijn met iedereen.
Voorlichters moeten jouw stijl kennen en herkennen. Laat je door ingezonden stukken geen stijl aanmeten. Maak je eigen verhaal gebaseerd op feiten.

3. Bouw lokaal een netwerk op.
Laat burgers met tips naar je toe komen. Laat ook de andere kant van het persbericht zien. Pas hoor en wederhoor toe.

4. Soms moet je omwille van de kwaliteit de nieuwswaarde loslaten.

Stel je kan een beter verhaal maken als je meer tijd hebt. Niet bang zijn dat iemand anders het dan twittert, want dat is vaak niet compleet! Citeer desnoods en geef aan dat je dit nog zult uitzoeken. Kom er dan later op terug. Werkt ook goed voor de klantenbinding. Of combineer het zelf met social media en de eigen website.

Tot slot gaan we zelf aan het werk. Marco vraagt of iemand vastzit met een onderwerp en de hulp van de groep kan gebruiken. Afgesproken wordt, dat de in dit deel besproken informatie, gezien de gevoeligheid, binnenskamers blijft.

Voordat we het lokaal verlaten krijgen we nog een ‘huiswerkopdracht’ mee. De uitwerking daarvan kunnen we die dag tot uiterlijk half twee aan Marco mailen. Veel geleerd. Met dank aan Marco voor de inspirerende workshop!

Wil je meer over de opdracht weten of deze zelf maken en je uitzoekvaardigheden testen, kijk dan bij het verslag ‘Huiswerkopdracht: ‘Tegels lichten met het lokale sufferdje!’’